Dusza

Dusza w nauce Kościoła Naturalnego jest pierwotnym światłem świadomości — iskrą Kreatora, z której rodzi się życie. To centrum pola człowieka, jego najgłębsza tożsamość i prawdziwe „ja”. Dusza nie jest czymś, co człowiek posiada, lecz tym, kim jest w swojej istocie.

Z duszy wypływa miłość, poznanie i intencja tworzenia. Jest ona nieśmiertelna, wolna od ocen i lęku — obserwuje, prowadzi i karmi wszystkie poziomy istnienia. W ujęciu plazmatycznym dusza jest czystym światłem plazmy, które przenika i zasila całość życia w polu człowieka.

W trójreaktorowym systemie człowieka dusza stanowi Reaktor 1 — najwyższy poziom świadomości, z którego wypływa światło i informacja dla pozostałych pól: duszy fizyczności oraz fizyczności. Jej energia przenika wszystkie pola, tworząc jedność ducha, emocji i materii.

Gdy człowiek pozostaje w kontakcie ze swoją duszą, jego życie staje się przejrzyste i pełne sensu. Znika napięcie, a myśl, uczucie i działanie łączą się w harmonijny ruch, zwany równowagą pól.

Dusza jest zatem iskrą Źródła w człowieku — miejscem, w którym boska świadomość doświadcza siebie poprzez życie.

Zobacz też: Dusza fizyczności, Fizyczność, Reaktory, Plazma, Kreator, Równowaga pól