Praktyki Kościoła Naturalnego

Praktyki Kościoła Naturalnego to codzienne działania, które pomagają utrzymać równowagę pól, uspokoić emocje i otworzyć kontakt z duszą. Nie są rytuałem ani systemem ćwiczeń, lecz świadomym sposobem bycia – powrotem do prostoty, czucia i obecności.

Każda praktyka opiera się na tych samych zasadach:

• połączeniu duszy, duszy fizyczności i ciała,
• przywracaniu równowagi pól,
• rozwijaniu pokojowości,
• oraz karmieniu pola energią wdzięczności i spokoju.

—

Praktyki nie są obowiązkiem – są formą rozmowy z polem, sposobem poznania siebie i źródłem przemiany. Nie trzeba rozumieć wszystkiego od razu. Zrozumienie i efekty przychodzą w czasie, gdy pola się porządkują, a człowiek uczy się słuchać siebie z poziomu duszy.

Najpierw przychodzi spokój, potem lekkość, a dopiero później głębsze zrozumienie tego, co się naprawdę dzieje. To naturalny proces dojrzewania pola – każda praktyka działa, nawet jeśli umysł jeszcze nie potrafi jej pojąć.

—

• Wylewanie ze szklanki
• Oddech pola
• Czucie ciała
• Karmienie wewnętrzne
• Obserwacja siebie
• Wdzięczność czynna
• Uziemienie
• Wyciszenie pola
• Modlitwa pola

Każda z tych praktyk pomaga inaczej – jedne oczyszczają, inne zasilają, a wszystkie prowadzą do jednego: pokoju wewnętrznego.