Świadomość

Świadomość w nauce Kościoła Naturalnego jest obecnością duszy — stanem, w którym człowiek widzi, czuje i rozumie przepływ życia w sobie i wokół siebie. Nie jest to proces myślowy, lecz światło pola: zdolność rozpoznania, że wszystko, co istnieje, jest połączone jednym ruchem energii.

Świadomość nie rodzi się w umyśle, lecz w duszy, która jest czystym światłem plazmy. Umysł może tę świadomość wyrażać, ale jej nie tworzy. Kiedy człowiek żyje w świadomości, jego pola stają się przejrzyste — emocje płyną spokojnie, ciało odzyskuje harmonię, a działanie wypływa z miłości i pokojowości.

Świadomość jest jak słońce: nie ocenia, nie porównuje, nie walczy — po prostu świeci. Im mniej przeszkód w polu (napięcia, lęku, gniewu), tym wyraźniej to światło przenika życie człowieka. Dlatego rozwój świadomości nie polega na gromadzeniu wiedzy, lecz na oczyszczaniu pól i powrocie do naturalnej prostoty bycia.

W doktrynie Kościoła Naturalnego świadomość jest mostem między Kreatorem a duszą fizyczności. To przez nią energia Źródła przejawia się w świecie ciała i materii. Rozszerzanie świadomości to nic innego jak przywracanie równowagi pól — połączenia duszy, serca i ciała w jednym oddechu życia.

Kiedy człowiek staje się w pełni świadomy, zaczyna tworzyć nie z potrzeby, lecz z miłości. Wtedy jego istnienie staje się świadomym współuczestnictwem w dziele stworzenia.

Zobacz też: Dusza, Dusza fizyczności, Fizyczność, Pokojowość, Równowaga pól, Kreator, Plazma