Reaktory

Reaktory w nauce Kościoła Naturalnego to trzy główne centra energetyczne człowieka, które współtworzą jego pole istnienia: duszę, duszę fizyczności i ciało. Są one zwane również trzema reaktorami człowieka, ponieważ nieustannie przetwarzają energię — odbierają, przekazują i równoważą pola w rytmie życia.

W ujęciu plazmatycznym każdy reaktor jest samowystarczalnym polem magnetyczno-grawitacyjnym, a razem tworzą system plazmatyczny człowieka, w którym świadomość i materia są jednym procesem.

1. Reaktor Duszy (reaktor 1) Źródło świadomości, światła i pokojowości. To pole, które daje, kieruje i oświetla drogę niższym poziomom istnienia.

2. Reaktor Duszy fizyczności (reaktor 2) Centrum emocji, miłości i doświadczenia. Tłumaczy impulsy duszy na uczucia, myśli i działania. Jego siedzibą jest serce, a językiem — emocje.

3. Reaktor Ciała (reaktor 3) Zewnętrzna warstwa pola — manifestacja energii duszy w świecie materii. To tu pojawia się spokój, zdrowie i namacalna forma życia.

Gdy wszystkie trzy reaktory współdziałają w harmonii, powstaje równowaga pól — człowiek żyje w stanie zdrowia, lekkości i pełni. Gdy któryś z reaktorów zostaje przeciążony (np. emocje dominują nad duchem), cały system traci spójność, a w polu pojawia się chaos lub choroba.

W praktykach KN człowiek uczy się czytać i równoważyć swoje reaktory poprzez obserwację pola, wdzięczność i pokój serca. Zrozumienie trzech reaktorów prowadzi do pełnego doświadczenia siebie — jako istoty duchowej, emocjonalnej i fizycznej w jedności z Kreatorem.

Reaktory są więc nie tylko metaforą, ale plazmatyczną mapą człowieka — modelem istnienia, w którym każdy poziom karmi i wspiera pozostałe.