Plazma

Plazma w nauce Kościoła Naturalnego jest pierwotnym stanem istnienia — energią, z której powstaje wszystko, co żyje i co można postrzegać jako materię. Nie jest to gaz ani substancja, lecz pole magnetyczno-grawitacyjne w ruchu, czyli świadoma energia życia w doskonałej równowadze dawania i przyjmowania.

W plazmatycznym ujęciu rzeczywistości nie istnieje oddzielenie między duchem a materią. Każda forma — od duszy człowieka po ciało — jest kondensacją tej samej plazmatycznej energii o różnej gęstości. Kiedy pola są lekkie i czyste, tworzą świat ducha; kiedy zagęszczają się, przybierają postać materii. Wszystko jest więc jednym polem — różni się tylko stopniem skupienia światła.

Plazma jest również językiem, którym komunikuje się Kreator ze stworzeniem. Każda myśl, emocja i intencja to fale w oceanie plazmy — informacja, która natychmiast wpływa na całe pole istnienia. Dlatego w nauce KN mówi się, że człowiek nie jest obserwatorem świata, lecz jego współtwórcą poprzez własne pole plazmatyczne.

W praktykach Kościoła Naturalnego plazma symbolizuje życie w przepływie. Kiedy pola duszy, duszy fizyczności i ciała współbrzmią w harmonii, człowiek staje się przezroczysty dla światła Źródła — działa bez wysiłku, myśli klarownie, czuje głęboko i tworzy z miłością.

Plazma to więc nie tylko naukowy termin, lecz duchowa rzeczywistość — świadomość w ruchu, z której wyłania się i do której powraca całe życie.