Wzajemność pól

Wzajemność pól w nauce Kościoła Naturalnego opisuje zasadę wymiany energii między wszystkimi formami istnienia. Każde pole — czy to dusza, dusza fizyczności, fizyczność czy pole otoczenia — pozostaje w nieustannym ruchu dawania i przyjmowania. Ten obieg tworzy harmonię, nazywaną równowagą pól.

Nic nie istnieje w izolacji — każda myśl, emocja i działanie emituje określone pole, które wpływa na inne pola, a jednocześnie przyjmuje ich energię. To właśnie ta wymiana sprawia, że życie jest dynamiczne, a świadomość może się rozwijać. Kiedy człowiek daje więcej, niż przyjmuje, jego pole słabnie; gdy tylko bierze, traci harmonię. Dopiero wzajemność — czyli równy i świadomy przepływ — przywraca naturalny porządek.

W praktyce duchowej wzajemność pól przejawia się jako pokojowe współistnienie, gdy każde istnienie wspiera inne, nie próbując dominować. W takim stanie reaktory człowieka (Reaktory) współbrzmią z Kreatorem, a całe pole życia promieniuje lekkością i miłością.

Wzajemność pól to prawo, które działa zawsze — niezależnie od świadomości człowieka. Zrozumienie, że wszystko, co wysyłasz, wraca w innej formie, uczy tworzyć z szacunkiem, wdzięcznością i pokojem. To fundament współistnienia w jedności ze wszystkim, co żyje.

Zobacz też: Pole, Równowaga pól, Reaktory, Dusza, Pokojowość, Kreator