Reaktory

Reaktory w nauce Kościoła Naturalnego to trzy główne centra energetyczne człowieka, które współtworzą jego pole istnienia: duszę, duszę fizyczności i ciało. Są one zwane również trzema reaktorami człowieka, ponieważ nieustannie przetwarzają energię — odbierają, przekazują i równoważą pola w rytmie życia.

W ujęciu plazmatycznym każdy reaktor jest samowystarczalnym polem magnetyczno-grawitacyjnym, a razem tworzą system plazmatyczny człowieka, w którym świadomość i materia są jednym procesem.

Trzy reaktory człowieka:

• Reaktor 1 – Dusza człowieka

Źródło świadomości, światła i pokojowości.

  To pole, które daje, kieruje i oświetla drogę niższym poziomom istnienia.  
* **Reaktor 2 – Dusza fizyczności**  
  Centrum emocji, miłości i doświadczenia.  
  Tłumaczy impulsy duszy na uczucia, myśli i działania.  
  Jej siedzibą jest serce, a językiem – emocje.  
* **Reaktor 3 – Ciało (fizyczność)**  
  Zewnętrzna warstwa pola – manifestacja energii duszy w świecie materii.  
  To tu pojawia się spokój, zdrowie i namacalna forma życia.  

Gdy wszystkie trzy reaktory współdziałają w harmonii, powstaje równowaga pól — człowiek żyje w stanie zdrowia, lekkości i pełni. Gdy któryś z reaktorów zostaje przeciążony (np. emocje dominują nad duchem), cały system traci spójność, a w polu pojawia się chaos lub choroba.

W praktykach KN człowiek uczy się czytać i równoważyć swoje reaktory poprzez obserwację pola, wdzięczność i pokój serca. Zrozumienie trzech reaktorów prowadzi do pełnego doświadczenia siebie — jako istoty duchowej, emocjonalnej i fizycznej w jedności z Kreatorem.

Reaktory są więc nie tylko metaforą, ale plazmatyczną mapą człowieka — modelem istnienia, w którym każdy poziom karmi i wspiera pozostałe.