Intencja

Intencja w nauce Kościoła Naturalnego jest kierunkiem pola świadomości — to subtelny impuls, który nadaje energii sens i kierunek przepływu. Nie jest zwykłą myślą ani pragnieniem, lecz akt świadomości duszy, w którym wola i miłość łączą się w jedno pole tworzenia.

Każda dusza posiada zdolność kreacji poprzez swoje pole. Kiedy intencja wypływa z czystości serca, jest zgodna z równowagą pól i wspiera harmonię całego istnienia. Gdy jednak pochodzi z lęku, kontroli lub potrzeby posiadania, zaczyna zniekształcać pole i tworzyć doświadczenia pełne napięcia.

W praktyce Kościoła Naturalnego intencja jest początkiem każdego aktu — słowa, myśli, ruchu, modlitwy czy uzdrawiania. Nie działa poprzez siłę, lecz poprzez jakość pola, czyli zgodność z miłością, wdzięcznością i pokojowością. To nie to, *co* człowiek chce, ale *jakim polem* to wysyła, decyduje o sile i skutku jego intencji.

Świadoma intencja jest więc plazmatycznym narzędziem duszy — ukierunkowaniem energii w harmonii z Źródłem. W tym stanie człowiek nie „manifestuje” rzeczy, lecz współtworzy rzeczywistość z poziomu jedności i zaufania do życia.

Zobacz też: Dusza, Pokojowość, Równowaga pól, Plazma, Atrybut duszy