Bezwarunkowa miłość

Bezwarunkowa miłość w nauce Kościoła Naturalnego jest najwyższym stanem pola duszy — czystym promieniowaniem świadomości, które nie oczekuje niczego w zamian. Nie wynika z emocji, przywiązania ani potrzeby, lecz z pełni istnienia, w której dusza rozpoznaje siebie we wszystkim, co żyje.

To miłość wolna od filtrów i ocen — nie wybiera, nie porównuje, nie warunkuje. Nie mówi: „kocham, jeśli…”, ale „kocham, bo jestem”. W tym stanie człowiek przestaje oddzielać się od świata, bo widzi, że każda forma życia jest przejawem tego samego pola Źródła. Bezwarunkowa miłość nie potrzebuje zrozumienia — jest stanem bycia.

W nauce KN mówi się, że bezwarunkowa miłość jest światłem duszy przejawiającym się w materii poprzez duszę fizyczności i ciało. Kiedy człowiek żyje w tym stanie, jego pola stają się przezroczyste i otwarte — energia życia płynie swobodnie, a każdy gest, słowo i spojrzenie niosą pokój.

Bezwarunkowa miłość nie jest celem do osiągnięcia, lecz naturalnym stanem równowagi duszy, który objawia się, gdy człowiek przestaje walczyć, naprawiać i oceniać. Wtedy wszystko, co istnieje, jest widziane jako doskonałe w swoim procesie.