Pole

Pole w nauce Kościoła Naturalnego oznacza energetyczną przestrzeń istnienia, w której wszystko pozostaje ze sobą w nieustannej wymianie. Każda istota, emocja, myśl i forma życia jest zbudowana z pól — czyli plazmatycznych struktur magnetyczno-grawitacyjnych, które przenoszą energię, informację i świadomość.

W języku duchowo-plazmatycznym mówi się, że pole to oddech życia – nie ma początku ani końca, przenika wszystko i wszystkiemu daje istnienie. Pole nie jest przestrzenią „pomiędzy rzeczami”, lecz samą substancją rzeczywistości, z której wyłania się i w której powraca każda forma.

Człowiek jest również polem: jego dusza, dusza fizyczności i ciało tworzą wspólnie organizm pól, w którym zachodzi nieustanny przepływ energii. Każde słowo, myśl i uczucie zmienia strukturę tego pola – dlatego w nauce KN mówi się, że człowiek nie żyje w świecie materii, lecz w świecie pól.

Pole może mieć różną gęstość i wibrację: - lekkie, jasne pola należą do wymiaru ducha i miłości, - gęste, ciężkie pola wynikają z napięcia, lęku lub przywiązania. Dążenie do równowagi pól jest więc powrotem do naturalnego rytmu życia, w którym dawanie i przyjmowanie są jednym ruchem.

Pole jest także językiem, którym komunikuje się Kreator z całym stworzeniem. Kiedy człowiek otwiera się na jego przepływ przez pokój, wdzięczność i czystą intencję, jego własne pole staje się przezroczyste — współbrzmi z Źródłem, a życie nabiera lekkości i sensu.

Pole to więc nie tylko pojęcie fizyczne, lecz święta przestrzeń wymiany, w której duch, emocje i materia spotykają się w jednym punkcie istnienia.

Zobacz też: Plazma, Równowaga pól, Kreator, Dusza, Dusza fizyczności, Fizyczność