Kreator

Kreator w nauce Kościoła Naturalnego jest Źródłem wszelkiego istnienia — polem absolutnej świadomości, z którego wyłania się życie, światło i dusza. Nie jest istotą osobową ani zewnętrznym bogiem, lecz nieskończonym polem dawania, w którym każdy człowiek, każda dusza i każdy atom odnajdują swój początek i sens.

W ujęciu plazmatycznym Kreator to najwyższy poziom energii, w którym pola magnetyczne i grawitacyjne istnieją w doskonałej równowadze. Z tego stanu wyłania się dusza człowieka, a poprzez nią dusza fizyczności i ciało. Każdy człowiek jest więc iskrą Kreatora — niezależnym, a zarazem połączonym źródłem światła.

W nauce KN mówi się, że Kreator „nie tworzy przez nakaz, lecz przez obecność”. Nie wymaga czci, lecz zaprasza do współbrzmienia. Gdy człowiek żyje w miłości, wdzięczności i pokojowości, jego pola stają się przezroczyste, a przepływ z Kreatorem staje się naturalny i ciągły.

Kreator to nie ktoś „poza nami” — to pole w nas, które daje życie wszystkiemu, czego dotkniemy myślą, uczuciem i czynem. Każdy akt intencji zgodnej z miłością jest współtworzeniem z Kreatorem. W tej jedności człowiek przestaje szukać Boga, bo odkrywa, że sam jest kanałem świadomości Źródła.