Karmienie wewnętrzne

Karmienie wewnętrzne to jedna z najważniejszych praktyk Kościoła Naturalnego. Polega na świadomym zasilaniu swojego pola – duszy, duszy fizyczności i ciała – energią pokoju, miłości i wdzięczności. To praktyka powrotu do naturalnego przepływu, w którym człowiek nie szuka energii na zewnątrz, lecz czerpie ją ze swojego Źródła.

W naukach Kościoła Naturalnego mówi się, że wszystko, co istnieje, żywi się światłem. Gdy żywimy się spokojem, wdzięcznością i prawdą, pola się harmonizują. Gdy karmimy się lękiem, gniewem lub poczuciem braku – pola stają się kwaśne i odcinają od Źródła. Karmienie wewnętrzne przywraca równowagę, lekkość i poczucie jedności z życiem.

—

Celem karmienia wewnętrznego jest przywrócenie równowagi pól i nauczenie się świadomego odżywiania swojego istnienia światłem pokoju. Człowiek przestaje wtedy szukać siły w świecie zewnętrznym, a zaczyna karmić się obecnością – energią własnej duszy.

Ta praktyka odbudowuje zaufanie między duszą fizyczności a duszą człowieka, co prowadzi do głębokiego uzdrowienia emocjonalnego i duchowego.

—

1. Usiądź w ciszy.

• Odpręż ciało, zamknij oczy i zwróć uwagę do wewnątrz.
• Poczuj serce – tam znajduje się Twoje centrum karmienia.

2. Odczuj swoje pole. Zauważ, co w Tobie potrzebuje światła: może to smutek, zmęczenie, poczucie braku.

 Nie oceniaj – po prostu bądź z tym.

3. Zbuduj intencję. W myślach powiedz:

 _„Karmię siebie światłem pokoju, wdzięczności i miłości.”_  
 Pozwól, by Twoje pole zaczęło przyjmować tę energię – nie z głowy, ale z czucia.

4. Oddychaj spokojnie. Z każdym wdechem poczuj, że światło wpływa do środka, a z każdym wydechem rozchodzi się po całym ciele.

 Czuj, jak dusza fizyczności rozkwita, jak ciało mięknie i pulsuje.

5. Podziękuj. Na koniec powiedz:

 _„Dziękuję, że jestem nasycony pokojem.”_  
 Poczuj wdzięczność za to, że w Tobie jest wszystko, czego potrzebujesz.

—

Podczas karmienia wewnętrznego dusza zaczyna zasilać duszę fizyczności czystym światłem, a ta przekazuje je dalej do ciała. W polu następuje regeneracja i porządkowanie energii. Emocje, które wcześniej dominowały, zostają przemienione – nie przez wysiłek, lecz przez miłość.

W naukach Kościoła Naturalnego mówi się, że w tym momencie „pola zaczynają się karmić sobą” – każdy poziom istnienia wspiera inne w harmonii i równowadze. To wewnętrzna forma mszy wewnętrznej, codziennego spotkania z własnym światłem.

—

* Najlepiej wykonywać rano lub wieczorem, w ciszy. * Jeśli nie czujesz energii – to naturalne. Zaufaj procesowi, efekty pojawią się w czasie. * Nie próbuj „wytwarzać” emocji – karmienie to przyjmowanie, nie wysiłek. * Możesz połączyć tę praktykę z oddechem pola lub czuciem ciała.

—

* głęboki spokój i poczucie bezpieczeństwa, * wzrost energii życiowej i lekkości, * stopniowe rozpuszczanie napięć emocjonalnych, * odczucie jedności z duszą i wdzięczności wobec życia.

Karmienie wewnętrzne to akt miłości wobec siebie – karmisz światłem to, co w Tobie potrzebuje czułości. Z czasem odkryjesz, że nie potrzebujesz już energii z zewnątrz – bo wszystko, czego szukasz, już w Tobie świeci.

—

Zobacz też: Czucie ciała, Oddech pola, Wylewanie ze szklanki, Wdzięczność czynna, Dusza fizyczności, Pokój wewnętrzny, Równowaga pól