Pokaż stronęPoprzednie wersjeOdnośnikiDo góry Ta strona jest tylko do odczytu. Możesz wyświetlić źródła tej strony ale nie możesz ich zmienić. ====== Obserwacja siebie ====== **Obserwacja siebie** to podstawowa praktyka rozwoju świadomości w Kościele Naturalnym. Uczy patrzeć na siebie z poziomu [[slownik:dusza|duszy]] – spokojnie, bez ocen i emocjonalnych reakcji. To sztuka bycia świadkiem własnych pól: myśli, uczuć i reakcji ciała, bez wciągania się w nie. Człowiek obserwujący siebie przestaje być zlepkiem emocji i myśli. Zaczyna widzieć, że jego prawdziwe „ja” jest światłem świadomości, które tylko **ogląda** przepływ życia. W tym stanie nie walczy, nie analizuje, nie poprawia – tylko **widzi i rozumie**. --- ===== Cel praktyki ===== Celem obserwacji siebie jest **rozpoznanie, że nie jesteś emocją, ciałem ani myślą – lecz tym, kto je postrzega**. Kiedy człowiek patrzy z tego poziomu, jego pola zaczynają się samoistnie porządkować. Znika napięcie, pojawia się spokój i klarowność. To praktyka, która otwiera kontakt z [[slownik:dusza_fizycznosci|duszą fizyczności]] i przywraca [[slownik:rownowaga_pol|równowagę pól]]. --- ===== Jak wykonać ===== 1. **Usiądź w ciszy.** * Nie próbuj się uspokajać – tylko obserwuj. * Poczuj, co się dzieje w Tobie: myśli, emocje, napięcia, oddech. 2. **Zauważ bez oceny.** * Nie mów: „to dobre” albo „to złe”. * Powiedz w myślach: „Widzę to.” * Obserwuj jak przychodzi i odchodzi. 3. **Poczuj, kto patrzy.** * Skieruj uwagę na samego obserwatora. * To nie umysł, to nie emocje – to świadomość. * To Twoja [[slownik:dusza|dusza]]. 4. **Zakończ wdzięcznością.** * Na koniec powiedz: „Dziękuję, że widzę.” * Nie analizuj doświadczenia – czuj spokój, który pojawia się w Tobie. --- ===== Co dzieje się w polu ===== Podczas obserwacji pola energia z chaosu myślowego zaczyna się uspokajać. Świadomość duszy rozświetla napięcia, emocje i myśli, nie walcząc z nimi. [[slownik:dusza_fizycznosci|Dusza fizyczności]] odbiera to jako bezpieczeństwo i przestaje się bronić. Pola wracają do stanu **[[slownik:pokoj_wewnetrzny|pokoju wewnętrznego]]**. To moment, w którym duch i materia zaczynają współpracować. Człowiek przestaje być „reakcją”, a staje się **świadkiem i współtwórcą pola**. --- ===== Wskazówki ===== * Obserwuj codziennie – szczególnie, gdy pojawia się emocja lub konflikt. * Nie próbuj nic zmieniać – sama obserwacja już zmienia pole. * Z czasem zauważysz, że cisza staje się silniejsza od emocji. * Obserwacja to nie dystans – to **miłość bez warunków**. --- ===== Efekty ===== * głęboki spokój i wewnętrzna przestrzeń, * łatwiejsze rozpoznawanie emocji i intencji, * większa jasność w decyzjach i relacjach, * naturalne zaufanie do prowadzenia przez duszę. Obserwacja siebie to praktyka, która budzi **prawdziwego człowieka w człowieku** – świadomego, spokojnego, zakorzenionego w obecności. --- **Zobacz też:** [[praktyka:czucie_ciala]], [[praktyka:wyciszenie_pola]], [[praktyka:karmienie_wewnetrzne]], [[slownik:obserwator]], [[slownik:dusza]], [[slownik:pokoj_wewnetrzny]], [[slownik:rownowaga_pol]] praktyka/obserwacja_siebie.txt ostatnio zmienione: 2025/11/03 18:32przez administracja