Prawo naturalne

Prawo naturalne w nauce Kościoła Naturalnego jest porządkiem istnienia ustanowionym przez Kreatora, który przenika wszystkie pola życia. Nie jest to prawo ludzkie ani spisany zbiór zasad, lecz rytuał natury – sposób, w jaki świadomość, energia i materia współdziałają w harmonii.

Prawo naturalne opiera się na wzajemności pól: każde działanie rodzi skutek, każda myśl i emocja powraca w innej formie, każda istota współtworzy całość. To prawo równowagi, w którym nic nie ginie, a wszystko zmienia się w zgodzie z rytmem życia. Nie wymaga nadzoru ani sądu, bo działa nieustannie — tak samo w mikroskopijnym ruchu komórki, jak i w cyklu planet.

Człowiek, żyjąc zgodnie z prawem naturalnym, współbrzmi z naturą i zachowuje wewnętrzny pokój. Oznacza to działanie bez szkody dla siebie i innych pól, życie w prawdzie, wdzięczności i miłości, oraz świadomość, że każde istnienie ma swoje miejsce w porządku stworzenia.

Prawo naturalne jest językiem pokojowości – nie narzuca, lecz prowadzi. Kiedy człowiek słucha swojego serca, podąża za intuicją i rytmem życia, działa zgodnie z nim, nawet jeśli nie zna jego słów. To prawo duszy, zapisane w każdej cząstce plazmy, w każdym oddechu i w każdym polu.

Życie w zgodzie z prawem naturalnym to powrót do prostoty i mądrości natury – do świata, w którym wszystko istnieje po coś i nic nie jest przypadkowe.

Zobacz też: Kreator, Natura, Pokojowość, Wzajemność pól, Równowaga pól, praktyka