Czucie ciała

Czucie ciała to jedna z najprostszych i najgłębszych praktyk Kościoła Naturalnego. Polega na świadomym odczuwaniu swojego ciała – nie przez analizę, lecz przez obecność. To powrót do kontaktu z duszą fizyczności, która mówi do nas językiem odczuć, ciepła, napięcia i pulsacji.

Kiedy czujesz ciało, wracasz do tu i teraz. Czucie przywraca przepływ między duszą, duszą fizyczności i ciałem — trójjednością, z której powstaje życie. To praktyka, która budzi uważność, spokój i zaufanie do mądrości własnego pola.

—

Celem czucia ciała jest połączenie z własną duszą fizyczności i odbudowanie naturalnej komunikacji między świadomością a ciałem. Poprzez czucie uczysz się rozumieć sygnały swojego pola – zamiast walczyć z bólem, napięciem czy emocją, pozwalasz jej się ujawnić i rozpuścić w spokoju.

To moment, w którym przestajesz „myśleć o sobie” i zaczynasz być sobą.

—

1. Usiądź lub połóż się w ciszy.

Zwróć uwagę na oddech, ale niczego nie zmieniaj. Poczuj kontakt z podłożem – to Twoja natura wspiera Cię w tym momencie.

2. Skieruj uwagę do ciała.

Nie analizuj – po prostu obserwuj. Gdzie czujesz ciepło, puls, drżenie, ciężar? Każde wrażenie jest sygnałem pola.

3. Pozwól czuć więcej.

Jeśli pojawia się napięcie lub emocja, nie uciekaj od niej. Oddychaj spokojnie i pozwól jej istnieć. W ten sposób dusza fizyczności uczy się ufać, że może Cię prowadzić.

4. Zakończ wdzięcznością.

Po kilku minutach podziękuj swojemu ciału za to, że Cię niesie i pokazuje, co w Tobie żyje. Poczuj, jak ciepło i lekkość rozchodzą się po całym polu.

—

Podczas czucia ciała napięcia, które były ukryte w polu emocjonalnym, zaczynają się rozpuszczać. Dusza fizyczności odzyskuje zaufanie do duszy, a ciało przestaje być „narzędziem” i staje się częścią świadomości.

To proces porządkowania pól – z chaosu myśli do spokoju istnienia. Ciało staje się lustrem duszy, a czucie – jej językiem.

—

* Możesz praktykować rano, by wejść w dzień z uważnością, lub wieczorem – by uwolnić napięcia. * Jeśli pojawi się dyskomfort, nie interpretuj go – pozwól mu się zmienić samoczynnie. * Z czasem zauważysz, że ciało „oddycha” razem z duszą – wtedy pojawia się naturalny przepływ energii. * Praktykuj z łagodnością. Ciało potrzebuje miłości, nie kontroli.

—

* spokój emocjonalny i głębsze ugruntowanie, * lepszy sen i regeneracja, * naturalne zrozumienie sygnałów płynących z pola, * uczucie wdzięczności i połączenia ze swoim istnieniem.

Czucie ciała to praktyka, w której świadomość schodzi z głowy do serca – a dusza zaczyna mówić do Ciebie językiem oddechu i ciepła.

—

Zobacz też: Oddech pola, Wylewanie ze szklanki, Karmienie wewnętrzne, Uziemienie, Dusza fizyczności, Równowaga pól, Pokój wewnętrzny