Podstawy nauki Kościoła Naturalnego

Zrozum, czym jest dusza, dusza fizyczności i fizyczność. Dowiedz się, jak ich równowaga kształtuje Twoje życie.

W nauce Kościoła Naturalnego człowiek postrzegany jest jako istota trójwymiarowa — duchowa, energetyczna i materialna zarazem. Te trzy wymiary są ze sobą nierozerwalnie połączone, tworząc jeden organizm pola, w którym zachodzi nieustanny przepływ energii i informacji.

Dusza jest centrum światła i świadomości, iskierką Źródła w człowieku. To ona przenosi mądrość, pamięć i intencję. Dusza nie ocenia, nie porównuje, nie walczy — po prostu świeci. Kiedy człowiek słucha swojej duszy, kieruje się prawdą i współodczuwaniem.

Dusza fizyczności to most między światem ducha a światem materii. To w niej zapisane są emocje, pragnienia, uczucia i doświadczenia ciała. Przez nią duch może przejawiać się w świecie — mówić, tworzyć, kochać, działać. Gdy dusza fizyczności jest w równowadze, człowiek czuje spokój, jasność i sens życia.

Fizyczność to ciało, jego najbardziej spowolnione pola. Posiada swój reaktor znajdujący się w centrum miednicy. W obecnych czasach jest nauczona myślenia w kierunku chciejstw i egoizmu. Jest to jedyny reaktor ciała, który rośnie, gdy nie funkcjonuje pokojowo. W momencie gdy staje się silniejszym od serca, to wymusza na nim, doprowadza do jego stłamszenia i nadużywania, tworząc tym rozumek i ego człowieka. Pokojowa fizyczność funkcjonuje jako słabszy, służy sercu oraz duszy człowieka.

Harmonia między duszą, duszą fizyczności i fizycznością jest podstawą zdrowia, szczęścia i zrozumienia.

Nie wystarczy wiedzieć — trzeba doświadczyć. Pierwszym krokiem jest codzienna obserwacja siebie: czy Twoje myśli, emocje i ciało współbrzmią, czy każde idzie w inną stronę? Ta świadomość jest początkiem przemiany.