Pokaż stronęPoprzednie wersjeOdnośnikiDo góry Ta strona jest tylko do odczytu. Możesz wyświetlić źródła tej strony ale nie możesz ich zmienić. {{description>Dusza fizyczności w nauce Kościoła Naturalnego jest pomostem między światem ducha a światem ciała.}} ====== Dusza fizyczności ====== **Dusza fizyczności** w nauce **Kościoła Naturalnego** jest pomostem między światem ducha a światem ciała. Powstaje gdy jesteśmy w brzuchu mamy, w wyniku wymiany pól między [[slownik:dusza|duszą człowieka]] a [[slownik:fizycznosc|fizycznością]] – wtedy rodzi się jako balans interakcji, który odczuwa, reaguje i przekłada wolę duszy na działanie w fizyczności. Jej siedzibą jest **serce**, a jej językiem – **emocje**. Dusza fizyczności uczy się poprzez doświadczenie, reaguje na nasze myśli, słowa i decyzje. Niesie w sobie własne traumy związane z sytuacjami dziejącymi się na zewnątrz i wewnątrz nas. Kiedy żyjemy w spokoju i miłości, rozkwita i wzmacnia ciało. Gdy pozwalamy, by dominował lęk, gniew lub potrzeba posiadania, nadużywania, słabnie i się zamyka. Wtedy ciało choruje, a człowiek czuje się oddzielony od własnego źródła. W języku Kościoła Naturalnego mówi się, że [[slownik:dusza|dusza człowieka]] emanuje **pokojowością**, **dusza fizyczności – miłością**, a [[slownik:fizycznosc|ciało]] – **spokojem**. Kiedy te trzy reaktory współdziałają, powstaje [[slownik:rownowaga_pol|równowaga pól]] – stan zdrowia, lekkości i harmonii. Jej rozwój zaczyna się, gdy człowiek słucha serca, praktykuje pokorę i pokojowość, daje z siebie bezwarunkowo innym oraz pozwala, by emocje spełniały swe przeznaczenie, a nie były zakwaszane. ---- **Zobacz też:** [[slownik:dusza]], [[slownik:fizycznosc]], [[slownik:rownowaga_pol]], [[slownik:trojpodzial]] slownik/dusza_fizycznosci.txt ostatnio zmienione: 2026/01/31 19:54przez administracja