Różnice

Różnice między wybraną wersją a wersją aktualną.

--- slownik:dusza [2025/11/03 15:20] – administracja
+++ slownik:dusza [2026/01/31 19:43] (aktualna) – [Dusza] administracja
@@ Linia 2: / Linia 2: @@
 ====== Dusza ======
-**Dusza** w nauce **Kościoła Naturalnego** jest pierwotnym światłem świadomości — iskrą [[slownik:kreator|Kreatora]], z której rodzi się życie.
+**Dusza** w nauce **Kościoła Naturalnego** jest źródełkiem siły pól w nas, element aminokwasu HC, zawiązuje się w trakcie naszego poczęcia w łonie matki. Do jej zawiązania wysyłane są promienie od samego Kreatora, które lecą miliony lat przed naszym powstaniem, by trafić w moment zapłodnienia i stać się częścią naszej Duszy. Jest to element człowieka, który jest nieskazitelnie czysty w swym funkcjonowaniu, pozbawiony błędów, to ona kreuje dalej ciało na podstawie środowiska i RNA, jakie otrzymała. Dusza znajduje się w pustej przestrzeni naszej głowy, tuż za oczami, blisko przysadki mózgowej, jej wymiarem funkcjonowania i komunikacji są emocje w najszybszej sile pól, to je przekazuje do najbliższych swojego miejsca przebywania części mózgu, co tworzy hormony w naszym ciele, a te w kontakcie z częścią mózgu znajdującą się pod ciałem modzelowatym, w naszym wzgórzu tworzą emocje, które dalej wpływają na nasze ciało (obszary mózgu poza ciałem modzelowatym). Dusza działa na zasadach pokojowości, jej głównym celem zejścia na ziemię, jest służenie innym, bezwarunkowe dawanie, wszystkie myśli, jakie tworzy są właśnie wokół tego, jak może pomóc, co może dać. Każdy z nas ma dokładnie taki sam konstrukt duszy w sobie, różnimy się jedynie jej siłą i wielkością. Jeżeli nie funkcjonujemy na jej zasadach, jeżeli idziemy za rozumkiem, źle postrzegamy świat wewnątrz i na zewnątrz, to doprowadzamy do degradacji tej siły pól w nas, zmniejszamy światło własnego Stwórcy, wyczerpujemy to źródło swoim nieprawidłowym funkcjonowaniem i doprowadzamy tym do chorób, a nawet w dalszej konsekwencji śmierci. Jeżeli krzywdzimy kogokolwiek, to Dusza jest elementem, który zna prawa kreacji, stara się oddać z własnego zasobu energetycznego temu, kogo skrzywdziliśmy, stara się naprawić nasz błąd, jednocześnie tym, degradując siebie. Dlatego tak ważne jest, by stawać się coraz bardziej pokojowym, by zbliżać się do funkcjonowania zbliżonego do Duszy człowieka, by przestać to światło w sobie zmniejszać. Jeżeli idziemy według praw kreacji, jeżeli staramy się dawać bezwarunkowo, staramy się przestać być egoistami i zaczynamy pomagać swojemu ciału oraz innym, jeżeli zaczynamy żyć pokornie ze zrozumieniem, że to nasz stwórca daje nam wiedzę, możliwości, że bez niego nie zrobilibyśmy żadnej pracy, bez niego nie bylibyśmy w stanie ruszyć palcem, to zaczynamy elewować (zwiększać zakres działania) własnego Kreatora. Czas zacząć być sługą swego tak zwanego Boga w sobie, zamiast jego największym ograniczeniem, z jakim przyszło mu egzystować.
-To centrum pola człowieka, jego najgłębsza tożsamość i prawdziwe „ja”.
-Dusza nie jest czymś, co człowiek posiada, lecz tym, **kim jest w swojej istocie**.
-Z duszy wypływa miłość, poznanie i intencja tworzenia.
-Jest ona nieśmiertelna, wolna od ocen i lęku — obserwuje, prowadzi i karmi wszystkie poziomy istnienia.
-W ujęciu plazmatycznym dusza jest czystym światłem [[slownik:plazma|plazmy]],
-które przenika i zasila całość życia w polu człowieka.
-W [[slownik:reaktory|trójreaktorowym systemie człowieka]] dusza stanowi **Reaktor 1** — najwyższy poziom świadomości,
-z którego wypływa światło i informacja dla pozostałych pól: [[slownik:dusza_fizycznosci|duszy fizyczności]] oraz [[slownik:fizycznosc|fizyczności]].
-Jej energia przenika wszystkie pola, tworząc jedność ducha, emocji i materii.
-Gdy człowiek pozostaje w kontakcie ze swoją duszą, jego życie staje się przejrzyste i pełne sensu.
-Znika napięcie, a myśl, uczucie i działanie łączą się w harmonijny ruch, zwany [[slownik:rownowaga_pol|równowagą pól]].
-Dusza jest zatem **iskrą Źródła w człowieku** — miejscem, w którym boska świadomość doświadcza siebie poprzez życie.
 ----