Aura

Ta strona jest tylko do odczytu. Możesz wyświetlić źródła tej strony ale nie możesz ich zmienić.
{{description>Aura w nauce Kościoła Naturalnego jest polem magnetyczno-grawitacyjnym otaczającym człowieka, będącym emanacją jego duszy, duszy fizyczności i fizyczności.}}
====== Aura ======

**Aura** w nauce **Kościoła Naturalnego** jest polem magnetyczno-grawitacyjnym otaczającym człowieka,  
będącym emanacją jego [[slownik:dusza|duszy]], [[slownik:dusza_fizycznosci|duszy fizyczności]] i [[slownik:fizyczność|fizyczności]]. Aura nie istnieje wyłącznie na zewnątrz ciała – według doktryny przenika ona również jego wnętrze, tworząc spójne pole obejmujące całe istnienie człowieka.

Zgodnie z nauczaniem Kościoła, kształt i siła aury w dużej mierze zależą od funkcjonowania mięśni szkieletowych oraz związanej z nimi emocjonalności. Od ich stanu ma zależeć intensywność i stabilność pola aury. Ponadto w aurze obecna jest energia powiązana z poszczególnymi organami ciała. W tym ujęciu zaburzenia pojawiające się w określonym obszarze aury mogą oddziaływać na odpowiadający im organ, nawet jeśli przyczyna nie znajduje się bezpośrednio w fizycznym ciele. Przykładowo, obecność wirusa w danym fragmencie aury może negatywnie wpłynąć na stan powiązanego z nim narządu, mimo że patogen nie jest fizycznie obecny w organizmie.

Aura zasilana jest zarówno przez emocje, jak i przez oddech. Nauczanie Kościoła zakłada, że wszystkie przeżywane emocje pojawiają się w wydechu, a następnie zostają wprowadzone do pola aury. Każdy kolejny wdech pochodzi z tej samej przestrzeni, co tworzy zamknięty obieg energetyczny. W konsekwencji utrzymywanie w sobie tzw. zakwaszonych emocji prowadzi do krążenia tych samych jakości w ciele i aurze, co może stopniowo osłabiać organizm, w tym również układ oddechowy, nawet w chwilach subiektywnego spokoju.

Nauka Kościoła wskazuje także, że niezaopiekowane emocje oraz problemy zdrowotne wpływają na stan tzw. „bańki energetycznej” otaczającej człowieka – przestrzeni, z której czerpana jest energia ze świata zewnętrznego. Zniekształcenia w tym polu mogą prowadzić do zaburzeń percepcji, w których docierające do jednostki jakości, takie jak miłość czy życzliwość, zostają przefiltrowane przez nagromadzone napięcia emocjonalne i odebrane jako nieprzyjemne lub zagrażające.

W tym ujęciu człowiek funkcjonuje jako zamknięty obieg. Gdy emocje i ciało pozostają w stanie równowagi, pole aury działa harmonijnie, a nawet bodźce o charakterze agresywnym mogą zostać odebrane jako neutralne lub przekształcone w doświadczenie rozwojowe. Praktyka duchowa Kościoła Naturalnego zakłada możliwość świadomej pracy z aurą – jej wzmacniania, osłabiania, a także wykorzystywania do zasilania własnego ciała lub innych osób. Poprzez aurę możliwe jest również modyfikowanie sposobu doświadczania świata, takich jak odczuwanie temperatury, tempo opalania się czy ogólna percepcja otoczenia.

Dbałość o aurę traktowana jest w doktrynie jako element integralnej troski o ciało, emocje i duchowy rozwój człowieka.