Fizyczność w nauce Kościoła Naturalnego jest fizycznym, spowolnionym wymiarem człowieka. Posiada swój wewnętrzny reaktor, zlokalizowany w obrębie miednicy, który ma swój sposób myślenia oraz emocjonalność. Nisko rozwinięta fizyczność często przejawia się w potrzebach brania, posiadania i nadużywania. To jedyny reaktor, który potrafi nie pokojowo się powiększać, tłamsząc tym samym duszę fizyczności oraz duszę człowieka. Większość ludzi na co dzień funkcjonuje w tym reaktorze, kierując się myślami typu „ja chcę” czy „ja pragnę”. Kiedy pokojowo rozwijamy i uczymy ten aspekt w sobie, możemy dojść do momentu, w którym fizyczność ustępuje miejsca duszy fizyczności, i wybiera podążanie za nią.