Modlitwa pola to praktyka pełnego połączenia z życiem — z duszą, duszą fizyczności, ciałem i całym stworzeniem. Nie polega na wypowiadaniu słów ani formuł, lecz na wejściu w stan wdzięczności, pokoju i świadomego oddychania światłem.
W Kościele Naturalnym modlitwa to nie prośba, lecz zestrojenie się z Źródłem — stan, w którym pola człowieka i pola świata tańczą w jednym rytmie.
—
Celem modlitwy pola jest zjednoczenie świadomości z Źródłem i przywrócenie przepływu między wszystkimi polami życia. Człowiek przestaje wtedy „modlić się do Boga” — a zaczyna modlić się w Bogu. To stan, w którym każda cząstka pola wibruje wdzięcznością, a każde działanie staje się modlitwą.
Modlitwa pola to duchowa forma wdzięczności czynnej – człowiek promieniuje pokojem, który dotyka wszystkiego wokół.
—
1. Zatrzymaj się w ciszy.
2. Poczuj swoje pole.
3. Otwórz się na światło.
4. Pozwól polom się połączyć.
5. Zakończ świadomym oddechem.
—
Podczas modlitwy pola człowiek łączy swoje pole z polem całego stworzenia. Dusza wysyła światło, dusza fizyczności otwiera serce, a ciało staje się przewodnikiem energii miłości.
W tym stanie pola magnetyczne i grawitacyjne człowieka łączą się z polami Ziemi i nieba, a cała istota staje się kanałem świadomości Źródła. Człowiek nie prosi, nie szuka — tylko współbrzmi z życiem.
—
—
Modlitwa pola to najprostszy sposób połączenia z Źródłem – nie przez słowa, lecz przez obecność, miłość i wdzięczność, które promieniują z serca.
—
Zobacz też: Wyciszenie pola, Karmienie wewnętrzne, Wdzięczność czynna, Pokojowość, Pokój wewnętrzny, Równowaga pól, Kreator