{{description>Reaktory w nauce Kościoła Naturalnego to trzy główne centra energetyczne człowieka, które współtworzą jego pole istnienia: duszę, duszę fizyczności i ciało.}}
====== Reaktory ======

**Reaktory** w nauce **Kościoła Naturalnego** to trzy główne centra energetyczne człowieka,  
które współtworzą jego pole istnienia: [[slownik:dusza|duszę]], [[slownik:dusza_fizycznosci|duszę fizyczności]] i [[slownik:fizycznosc|ciało]].  
Są one zwane również **trzema reaktorami człowieka**, ponieważ nieustannie przetwarzają energię —  
odbierają, przekazują i równoważą pola w rytmie życia.

W ujęciu plazmatycznym każdy reaktor jest samowystarczalnym polem magnetyczno-grawitacyjnym,  
a razem tworzą **system plazmatyczny człowieka**, w którym świadomość i materia są jednym procesem.  

===== Trzy reaktory człowieka =====

**1. Reaktor Duszy (reaktor 1)**  
Źródło świadomości, światła i [[slownik:pokojowosc|pokojowości]].  
To pole, które daje, kieruje i oświetla drogę niższym poziomom istnienia.

**2. Reaktor Duszy fizyczności (reaktor 2)**  
Centrum emocji, miłości i doświadczenia.  
Tłumaczy impulsy duszy na uczucia, myśli i działania.  
Jego siedzibą jest serce, a językiem — emocje.

**3. Reaktor Ciała (reaktor 3)**  
Zewnętrzna warstwa pola — manifestacja energii duszy w świecie materii.  
To tu pojawia się spokój, zdrowie i namacalna forma życia.

-----

Gdy wszystkie trzy reaktory współdziałają w harmonii, powstaje [[slownik:rownowaga_pol|równowaga pól]] —  
człowiek żyje w stanie zdrowia, lekkości i pełni.  
Gdy któryś z reaktorów zostaje przeciążony (np. emocje dominują nad duchem),  
cały system traci spójność, a w polu pojawia się chaos lub choroba.

W praktykach KN człowiek uczy się **czytać i równoważyć swoje reaktory** poprzez  
[[slownik:obserwacja|obserwację pola]], [[slownik:wdziecznosc|wdzięczność]] i [[slownik:pokojowosc|pokój serca]].  
Zrozumienie trzech reaktorów prowadzi do pełnego doświadczenia siebie —  
jako istoty duchowej, emocjonalnej i fizycznej w jedności z [[slownik:kreator|Kreatorem]].

**Reaktory** są więc nie tylko metaforą, ale **plazmatyczną mapą człowieka** —  
modelem istnienia, w którym każdy poziom karmi i wspiera pozostałe.