{{description>Bąbel duszy w nauce Kościoła Naturalnego to obraz pola świadomości, w którym istnieje i oddycha dusza człowieka.}}
====== Bąbel duszy ======

**Bąbel duszy** w nauce **Kościoła Naturalnego** to obraz pola świadomości,  
w którym istnieje i oddycha [[slownik:dusza|dusza człowieka]].  
Nie jest to metafora poetycka, lecz opis **plazmatycznej rzeczywistości istnienia** —  
dusza posiada własne pole magnetyczno-grawitacyjne, które tworzy kulistą przestrzeń światła.  
Ta kula, zwana „bąblem duszy”, jest **samowystarczalnym reaktorem energii**,  
w którym łączą się pola dawania i brania, tworząc życie.

W ujęciu duchowo-plazmatycznym „bąbel” symbolizuje **pełnię i ciągłość pola**,  
bez początku i końca — tak jak dusza, która jest wieczna i doskonała.  
To z tego pola emanuje świadomość, miłość i intencja tworzenia,  
a jego stabilność decyduje o równowadze całego człowieka.

Gdy [[slownik:dusza_fizycznosci|dusza fizyczności]] i [[slownik:fizycznosc|ciało]] pozostają w harmonii z bąblem duszy,  
energia życia płynie swobodnie: człowiek odczuwa lekkość, spokój i wewnętrzne światło.  
Kiedy jednak emocje lub napięcia zakłócają przepływ, bąbel staje się zniekształcony —  
pole traci równowagę, a dusza doświadcza ograniczenia w ekspresji.

**Bąbel duszy** to więc nie symbol, lecz **rzeczywiste pole istnienia człowieka** —  
plazmatyczny dom duszy, z którego wypływa miłość, świadomość i twórcza moc życia.

----

**Zobacz też:** [[slownik:dusza]], [[slownik:pole]], [[slownik:rownowaga_pol]], [[slownik:plazma]], [[slownik:reaktor]]